عمرم تمام گشت زهجران روي تو

ترسم شها به خاک برم آرزوي تو

با آنکه روي ماه تو از ديده شد نهان

عشاق را هميشه بود ديده سوي تو

خورشيد چهره ات چو نهان شد زچشم خلق

 شد روزشان سياه ازاين غم چو موي تو

دامن پر از ستاره کنم زاشک چشم

 چون بنگرم به ماه وکنم ياد روي تو

گردش به باغ بهر تماشاي گل بود

گلهاي باغ را نبود رنگ وبوي تو

هم چون مسيح جان به تن مردگان دمد

گر بگذرد نسيم سحرگه زکوي تو

تا کي زهجر تو سوزيم همچو شمع

شبها به ياد روي تو و گفتگوي تو

رحمي به حال شاهد از پافتاده کن

تا کي بهر ديار کند جستجوي تو